कर्मण्येवाधिकारस्ते
You have the right to act...
تأمل موجه على هذه الآية: استقر في هدوئك، تنفس مع معناها، استرح في الصمت، وحمل جوهرها معك في يومك.
यदा विनियतं चित्तमात्मन्येवावतिष्ठते |
निःस्पृहः सर्वकामेभ्यो युक्त इत्युच्यते तदा ||६-१८||
ياَدآ واِناِياَتاَم چاِتتاَمآتماَنياےوآواَتاِشٹھاَتاے . ناِہسپرِہاَہ ساَرواَكآماےبھياو ياُكتاَ اِتياُچياَتاے تاَدآ ||6-18||
حين يستقر العقل المضبوط تماماً في الذات وحدها، متحرراً من الاشتهاء لكل أشياء الرغبات، عندئذٍ يُقال: إنه متّحد.
استمع
यदा विनियतं चित्तमात्मन्येवावतिष्ठते |
निःस्पृहः सर्वकामेभ्यो युक्त इत्युच्यते तदा ||६-१८||
ياَدآ واِناِياَتاَم چاِتتاَمآتماَنياےوآواَتاِشٹھاَتاے . ناِہسپرِہاَہ ساَرواَكآماےبھياو ياُكتاَ اِتياُچياَتاے تاَدآ ||6-18||
BG 6.18
استقرّ
When the mind rests in the self, free of longing, you are united — not with something far off, but with what was always here.
الجوهر
The mind rests in the self, and is united.
تنفس
You rest in the self You release longing for anything else
تأمل
What longing quiets when you rest in what is already here?
خذها معك
Write of what becomes unnecessary when the longing goes quiet.